Het zijn zware gevallen

 

Op vakantie

Het is een gewone doordeweekse dag. Eén van de gehandicapte jongeren, Rick, die ik verzorg is met zijn ouders twee weken op vakantie in het oosten van het land. Dit vakantiepark heeft alle voorzieningen voor mensen met beperkingen. Je kunt denken aan tilliften, hoog-laagbedden, ruime slaapkamers en woonkamer. Er is een aangepast zwembad op het terrein met extra warm water. Kortom, een echt vakantieoord, midden in de bossen waarin rust en ruimte een belangrijke rol lijken te spelen.

De 24 uurs zorg voor Rick gaat ook op zo’n vakantie gewoon door. Hij heeft een mooi en fijn team van verzorgers om zich heen weten te creëren. Iedereen schijnt het belangrijk te vinden dat hij ook met zijn ouders op vakantie kan.  We reizen dan ook één of meerdere dagen af naar het oosten van het land om voor hem zorgen. Tijdens dit soort dagen masseer ik hem ook regelmatig.

 

Zware gevallen

Als ik net aankom in het vakantiepark staan Rick en zijn ouders in de tuin te genieten van de stilte en rust. Af en toe loopt er een groepje kinderen met begeleiders voorbij. Maar dan loopt er een echtpaar op het pad. De vrouw draait zich een paar keer om en kijkt ons aan. Vervolgens loopt ze op ons af en zegt: ‘Er is hier wel veel verandert zeg. Het zijn wel allemaal zware gevallen. Dat was vroeger niet zo.’ Ze begint te vertellen dat het vroeger een revalidatiecentrum was geweest en dat ze het niet meer terug kent.

Ik merk dat haar woorden ‘zware gevallen’ mij irriteren. Ze kijkt Rick niet één keer aan maar praat over hem heen.  De vrouw praat over gehandicapten alsof ze er niet zijn en er niet toe doen. Woorden als ‘ Ik had nooit verwacht dat het zo zou zijn. Wat doen ze hier? Ik herken er niets meer van terug, jammer.’  Hoe respectloos komen haar woorden bij mij binnen. Het begint ondertussen in mij te borrelen.

 

Vakantie?

De moeder van Rick zegt dat zij zijn ouders zijn en hier twee weken met vakantie zijn.

‘Ouders? Vakantie? Gaan jullie ook op vakantie?’ zegt deze mevrouw verbaasd. Ze vraagt dan aan mij wat ik dan doe. Ik probeer het haar rustig uit te leggen. Toch realiseer ik mij dat zij er niet veel aan kan doen. Ik zie de vrouw van de ene verbazing in de andere vallen.  Het lijkt erop alsof zij in een situatie is beland die zij van te voren niet had voorzien. Er een heel ander beeld bij had. Ook bij de zware gevallen die zij op het terrein ziet rondlopen en rondrijden in hun rolstoel.

 

Geen contact

Terwijl de vrouw druk haar verhaal aan ons kwijt moet, kijkt zij niet één keer naar Rick. Zegt zij geen woord tegen hem, ook niet als ik tegen hem zeg dat deze mevrouw hier vroeger gewerkt heeft. De ouders van Rick blijven rustig en laten de vrouw haar verhaal doen. Af en toe wisselen wij een blik met elkaar uit.

Als de vrouw weer verdwenen is, blijven we allemaal wat verbouwereerd staan. Dit gesprek heeft hooguit 5 minuten geduurd en niet alleen op haar impact gehad maar ook op ons. ‘Dit is het raarste gesprek wat ik ooit heb gehad over Rick en zijn lotgenoten’ zegt moeder dan. Ik kan dit alleen maar beamen.

Als ik naast mij kijk zie ik Rick in zijn rolstoel, met zijn prachtige ogen en mooie lach. Het is jammer dat mensen dit vaak niet zien. Ik realiseer mij nog meer dat ik het mooiste werk heb wat ik mij maar kan bedenken. Het verzorgen en masseren van mensen met meervoudige beperkingen. Hoe zwaar het soms ook is.

 

Respectvol en met aandacht.

Het doet mij nog meer beseffen dat mensen met lichamelijke en/of verstandelijke beperkingen ook met respect en aandacht bejegend willen worden. Maar dat dit voor veel mensen lastig is, blijkt uit bovenstaand waargebeurd verhaal. Ik snap dat het lastig kan zijn. Daarom geef ik je gewoon 2 eenvoudige tips om respectvol en met aandacht contact te maken met mensen die dit niet gemakkelijk vanuit hunzelf kunnen doen.

Tip 1: Maak contact

Heel simpel, maar maak even contact met de ander. Gewoon door hem of haar gedag te zeggen. Ben jij gewend om iemand een hand te geven? Vraag desnoods of het kan aan de begeleider en doe dit dan nu ook.

Tip 2: Bij gesprek betrekken

Betrek de ander bij het gesprek. Dit kan eenvoudig door diegene even aan te kijken en te benoemen waar jullie het over hebben. Is de ander in staat om ook iets te zeggen, nodig hem of haar hiervoor uit. Hou er rekening mee dat het antwoordt langer op zich kan laten wachten dan je gewend bent. Geeft iemand geen antwoord, dan is dit ook oké. Het gevoel dat de ander zich gezien voelt is vele malen sterker dan het antwoord dat iemand wel of niet geeft.

Tip 3: Praat over mensen en toon respect

Hoe praat jij over mensen met een lichamelijke en/of verstandelijke beperking? Heb je het over ‘die’ , ‘zware gevallen’, ‘debielen’. Ja, het komt echt voor dat gehandicapte mensen zo genoemd worden. Bij mij gaan mijn haren rechtovereind staan als ik anderen zo hoor praten. Mensen met beperkingen willen met respect benaderd worden. Dat houdt ook in dat je met respect over ze praat. Je kunt dit doen door iets moois over deze persoon te zeggen. Een compliment geven is leuk, maar ontvangen nog beter.

Connecting Touch Therapy massages

Connecting Touch Therapy is als aanrakingsmethode gericht op de zintuiglijke prikkelverwerking. Tijdens en na de behandeling is dit zichtbaar aan een toename van rustmomenten/ ontspanningsmomenten in de lichaamshouding, gezichtsuitdrukking en de ademhaling. Wil jij hierover meer weten? Kijk dan op: Connecting Touch Therapy

Cursus Connecting Touch massages

Ben jij geïnteresseerd om de verschillende massages te geven? Op zaterdag 24 februari en 3 maart start er weer een 2-daagse cursus Connecting Touch massages

Ps: Vanwege privacy redenen zijn de namen van al mijn artikelen gefingeerd.

 

Heb jij ook dit soort ervaringen gehad? Ik ben heel benieuwd hoe jij daar meer bent om gegaan? Zou je dit met ons willen delen door een reactie te geven?